ßir parça huzur gerekLi ßenLigime kimsenin anLamadığı duyguLarımı aLıp götürmeLi ßenden ßir rüzgar uzakLara kimsenin uLaşamıyacagı yerLere taşımaLı ruhumu düşünceLerimLe ßeraßer gömmeLi ßeni oraya kimseye düşünceLerimLe zarar weremeyecegim tek...
ßunLarı hak edecek ßirşey yapmadım Artık seveßiLmek istiyor kaLßim Durmaksızın ßaşka ßirinin adını haykırmak istiyor Karıştı düşünceLerim, neLer oLduğunu anLamıyor yüreğim Sadece aşık oLmak istiyorum umarsızca ßütün hayatımı adamak istiyorum...
Gitgide zorLaşıyor hastaLığımı sakLamakHer gün ßeni ßitiren içimdeki acıyı zaptetmek zorLaşıyorßiLiorum öLüm denen sonsuzLuğun ßana yakLaştığınıEngeLLiyemiyorum...Uyandığım her gün acaßa ne zaman diye düşünüyorum kendi kendimeAcaßa...
dün gece öLmek istedimhayaLLerimin, warLıgıma anLam katan herşeyin anLamsız oLdugunu hissettimuykusuz gecirdigim ßir gecenin sonunda kendimi sorguLamaya ßaşLadım sessiz odamın icindecewreden geLen sesLeri duymadım ßeLLi...
Kulaklarım çınlıyor, sanki bir boşlukta yalnızım, ve zifiri karanlıktan gelen ses ve beynim buna dayanamaz hale geliyor. Başlıyorum ağlamaya, gözyaşlarım bir hançer gibi süzülüyor yanaklarımdan. Yere düşen damlaları...
Gözyaşlarımın ateşiyle eriyen mumların ışığında yazıyorum...son kez buluşturuyorum kalemle kağıdın aşkını...Ve bu aşk benim acılarmı yazıyor hayata...son bakışlarımı, son dokunuşlarımı....sevgilimin hayata gözlerini kapadığı son anları...
bir yürek parçalandı dün akşamannemdi avazı çıktıgı gibi bagırancanı yanmıştı içi parçalanmıştıevladının ölüm sahnesine tek tanıktıfırtınalar kopuyordu bedenindekendini ilk defa aciz hissetmiştigöz pınarlarındaki yaşlar durmak...
Dönüşü yok bu son gidişin,Son vedamı edeceğim bu akşam,Ellerin ellerimde,tenimi ısıtırken,Bir daha geriye dönmeyeceğim,Gözlerinden damlalar dökülecek,Titreyen elimle,yanağını sileceğim,Kafamı kaldırıp yastığımdan,Seni son bir kez öpeceğim,Dönüşü yok...
Şimdi gece sessizsokaklarda tek tük ayak seslerigece ve benve gecenin sessizliğindesen...bir sigara daha yakıyorumhenüz bitmemişken bir diğerive sana yakıyorumtüm sevda sözlerini...Seni seviyorum diye fısıldıyorum sessizcegeceyi...
Bir çocuk gördüm,gülümsüyorduMutluymuş geleceğe doğru baktığındaAnne babası şımartmışta birazPahalı oyuncaklar ve giysilerle kuşatmışlar hep çocuğuAnlıyacağın alışmış lüks yaşamaya...Bir çocuk daha gördüm ağlıyoduO gelecegine umutla bakmayı...
Ağlayan bi melek var avuçlarımda...İsyanı var tanrıya,kim demiş melekler ağlamaz diye.Kim demiş isyan etmezler diye...Hem sen hiç melek oldunmuSen hiç ağladınmı çaresizliğine,ağladın mı hiç ölümsüzlüğüne...Ölememek...
şarabımızda kan var hüzünlü kemanımız ağlayan şarkılarımız var kanayan ruhlarımız dans eder karanlıklarda yalnız oynayan çocuklar gibi kalbimiz burukluk ve kimsesizlik hissi... ucuz kıyafetlerin içinde...
Sana acılarımı anlatıcam Yıldızların Gözlerimi terkedişini Sonbaharın üzerime çöküşünü Kanayan yaralarımı Bitmeyen Hıçkırıklarımı Ellerimi bırakışını Yokluğunu anlatıcam Giderken ettiğin yeminleri Ve onları tutmayışını anlatıcam.. Kaderime...
Uçsuz bucaksız bir hiçliğin içinde kocaman bir ülke yaratacağımı sandım temiz duygularımla. Büyük yaralar aldım. Ruhumun bütünlüğünü sarsan ve düşsel dünyamı merkezinden yaralayan yanılgıların ortasında...
Biri vursun beniWursun...!Ben kendimi vuramıyorumWuramıyorum çünkü cesaretim yok ayrılığaOLsa çoktan biterdi oyunkanımın rengi ne hoştadı da çok güzelbayılıyorum bu tada karanlıkta görünen bir gök kuşağı...
Zorla o siyah kanatları çivilediler sırtıma gülümsememi çaldılar benden hissettim yaktılar onu küllerini bir kutuya koyup dipsiz kuyulara attılar..güzelleğimi çekip çıkardılar günün ilk ışıklarında okyanuslara...
Bu gece son bulmalı bu acı.Kazınmalı artık ruhumdan.Beklerken beni cennetin melekleri,vedalaşmalıyım artık bu yaşamla...Karanlık içine almalı beni,bütünleşmeliyim sonsuzlukla...Mutluluğa dair oynanan oyunlardan vazgeçmeli artık bu beden.Bütün...
Bir sabah sen uyurken,bir çığlık kopacak.Bu çığlık seni ve mahalleyi uyandıracak.Kalkıp bakacaksın camını açıp,sesin geldiği yöne. Karşı mahalleden geldiğini anlayacaksın.Şaşkınlığını üstünden atamayıp,öylece fırlayacaksın dışarı. Bir...
Ne insafsız yüreklere misafirlik etti bu gönül… Her defasında pamuk ipliğine bağlı hayatım biraz daha incelmekte, biraz daha elimden kayıp gitmekte… Üzüntüm yenilmişliğime değil, hak...
Yüreğim yorgun düştü bu gece… Marazi sevdam son nefesini veriyor anlaşılan… Bitkisel hayatta ki umutlarımın bile beyin ölümü çoktan gerçekleşti… Gözlerimi kapadığım noktada kavuşamadığım her...